بتمامه وقتى صورت ظهور يابد كه به شهرت و شيوع مفضى گردد . « 1 » أراك تسأل عن نجد و أنت بها * و عن تهامة هذا فعل متّهم « از غايت ظهور عيانش پديد نيست » . « 2 » و كذلك سائر الأوصاف المتقابلة ؛ إنّما يتمّ « 3 » ظهورها بمقابلها في أصحاب تعانق « 4 » الأطراف من أولي النّهايات مثل الخلوة و الزّهد و الصّبر و غيرها . و طريق شهرت و شيوع حال عاشق ، اينجا مىتواند بود كه از جهت التزام اوضاع مقبولهء انبيا - صلوات اللّه « 5 » عليهم أجمعين - باشد و احكام مشروعهء ايشان كه « 6 » رندم و صوفيم مىخوانند خلق * نام نيكو بين كه پيدا كرده‌ام و مىتواند بود كه از جهت انخلاع از رسوم و عادات بود و متابعت سرهنگان قمارخانهء ملامت و پيشوايان كوى كم‌زنى . « 7 » پسرا ره قلندر سزد ار به من نمايى * كه دراز و دور ديدم سر كوى پارسايى « 7 » * زمانه افسر رندى نداد جز به كسى * كه سرفرازى عالم درين كله دانست امّا بر تقدير اوّل ، لازم است كه « صحب » طايفه‌اى باشند غير از « فتيان » ؛ چنانچه از فحواى فرمودهء وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ استشعار آن مىتوان كرد .

--> ( 1 ) . حاشيهء مب : كم ذا تلوّح بالشّعبين و العلم * الأمر أوضح من نار على علم « الشّعب » يقال اسم جبل باليمن و هو ذو شعبين ، نزله حسّان بن عمر و حميري و ولدهما فينسبون إليه ( صراح ) ؛ ال تب : + شعر ؛ مل : + نظم . ( 2 ) . حاشيهء مب با خطى جديد : يا من خفى من فرط ظهوره * و احتجب عن نواظر خلقه بشعاع نوره [ كذا ] ( 3 ) . فر ندارد . ( 4 ) . تب : التّعانق . ( 5 ) . فر : الرّحمن . ( 6 ) . ال تب فر : + بيت ؛ مل : + نظم . ( 7 ) . تب فر : + بيت ؛ مل : + نظم .